ملالی نیست جز دوری تئاتر

یادداشت صابر نیکبخت یکی از اعضا داوری مسابقه نمایشنامه نویسی انسان ، هنر ، بحران

به خشنودی خداوند همیشه امکان اینکه آسمان بر سرمان بیفتد،هست.تئاتر بوجود آمده تااین را به ما یادآوری کند ( آرتو ) یک یاداشت کوتاه زندگی،پاندمی ،بحران و تئاتر پدیده های هستند که در درازنای تاریخ درهم تنیده وپابه پای تمدن،فرهنگ وهنر تا عصر وانسان معاصر آمده اند، چه بسا تجلی یکی از کهن‌ترین پاندمی ها در ادبیات نمایش جهان تبای طاعون زده   درادیپ شهریار سوفوکل است و آخرین آن را....خدا می داند آنچه روشن است پاندمی ها تکرار میشوند ،چنانکه زندگی ها...بحران ها و تئاترها. راه گریزی از این نهیب تاریخی وهشدار آخرالزمانی نیست. چکار میشود کرد آدمی هم قوی است وهم شکننده،وباوجودآنکه جهان را انباشته است به غایت تنهاست. ودرنهایت تاب می آورد این دهشت را ،این روزها را ... وشگفتا که تئاتر از نخستین قربانیان هر پاندمی وهر بحرانی است. درهای آن پیشتر از هر دری بسته میشود ودیرتر از هر دری... امیدوارم این بحران هم به زودی تمام  شود تا همه دوباره سلام دهیم به تماشا ،به هنر خرد وشور و آزادی... می گویند پاندمی ها بهترین وبدترین وجوه انسان را نمایش میدهند.،بهترین بهترین ها شمائید و روزگار سخت خواهد گرفت بر دلالان وکاسبان نان وجان آدمی...   بسیار سپاسگزار هنرمندان حاضر در جشنواره نمایشنامه نویسی انسان- هنر- بحران هستم که شرف خوانش متون آنها را داشتم  و روزهای قرنطینه را مهمان کلمه ، خرد و احساس آنها بودم.وملالی نیست جز دوری تئاتر... صابر نیک بخت